• Home »
  • Article »
  • Luciano Pozzi Free Hugs กอดกันไว้ ให้ใจอุ่นรัก

Luciano Pozzi Free Hugs กอดกันไว้ ให้ใจอุ่นรัก

Luciano Pozzi Free Hugs (4)

ผมพบลูเซียโน่ พอสซี่ (Luciano Pozzi) โดยบังเอิญที่ท่าแพ เชียงใหม่ ผมเดินบนถนนสายวัฒนธรรมอันเลื่องชื่อของนครพิงค์ และพยายามมองหากระเป๋าหนังที่พยายามหาซื้อมานาน ผมเจอใบที่ถูกใจใบหนึ่งที่ถนนคนเดินเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา แต่ก็ยังไม่ได้ซื้อ เพราะอยากเดินดูให้ทั่วเสียก่อน พอขากลับก็มองหาไม่เห็นร้านเดิม จึงไม่ได้ซื้อ แต่ก็ไม่ได้ผิดหวังอะไร ผมยังมองหากระเป๋าหนังใบใหม่ต่อไป ในความรู้สึกได้ก็ดี ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร

ในค่ำคืนที่เงียบน่าแปลกใจบนท่าแพ ผมย่ำไปในความโดดเดี่ยวและพบเข้ากับกระเป๋าใบเดิม คนขายจำผมได้และสุดท้ายการแลกเปลี่ยนก็เกิดขึ้น ผมคุยกับเขาอยู่นาน แลกเปลี่ยนกันทั้งเรื่องความคิด กระเป๋า หนัง และอื่นๆ ลูเซียโน่นั่งอย่างกลมกลืนอยู่ตรงนั้น ผมไม่ได้ทักเขา รู้เพียงว่าเขามาพร้อมจักรยานสามล้อที่เขียนป้ายคำโตว่า Free Hugs

ผมหาข้าวทานและกลับไปนั่งเล่นที่ข่วงประตูท่าแพ ลูเซียโน่ปั่นจักรยานเข้ามาที่ข่วง เด็กๆ ดันหลังรถเขาเล่นอย่างสนุก ผมยิ้มและหยิบมือถือมาจับภาพ ลูเซียโน่หันมา ผมโบกมือให้ เขาจำผมได้และเลื่อนรถมาที่ผม แล้วเรื่องราวของเขาก็ส่งผ่านมาสู่ผม

Luciano Pozzi Free Hugs (2)

 

คืนนี้โลกเหวี่ยงคนขายกระเป๋ามาพบผมอีกครั้ง ยังไม่พอมันยังเหวี่ยงลูเซียโน่มาในวงโคจรซ้ำสองอีกด้วย

ภาษาอังกฤษสำเนียงอิตาลีของลูเซียโน่ และทักษะภาษาอังกฤษอันอ่อนด้อยของผมทำให้การสนทนาเป็นไปอย่างเข้าใจครึ่งไม่เข้าใจครึ่ง เรื่องราวขอวลูเซียโน่จึงอาจเป็นเรื่องจริงปนจินตนาการคำศัพท์ของผมเอง ซึ่งอาจจะมีสีสันขึ้นบ้างก็ได้ 555

ลูเซียโน่ พอสซี่ (Luciano Pozzi) เป็นชาวอิตาลี่ เกิดที่เมือง Maranello บ้านเดียวกับเฟอร์รารี่ เขาเคยรู้สึกแปลกแยก และไม่อยากจะพูดคุยกับผู้คน แต่อินเดียก็ทำให้เขาเปลี่ยนไป เขาป่วยอะไรสักอย่างที่ผมไม่เข้าใจ เขาโดดเดี่ยวและการเคลื่อนไหวก็เป็นสิ่งที่ยากลำบาก เขาเริ่มครุ่นคิดถึงเพื่อน และมนุษย์คนอื่น เราจะอยู่คนเดียวในโลกนี้ หรือจะมีเพื่อนมากมาย ทั่วทั้งโลกดี

คริสมาสต์ปี 2013 ลูเซียโน่ก่อตั้งโปรเจคของเขาที่เชียงใหม่ ใช่ครับ Luciano Pozzi Free Hugs กอดผมฟรีๆ 555 มันน่าอมยิ้มนะครับ ผู้ชายหน้าติดหนวด มาริ่เริ่มโครงการกอดฟรี ในเมืองที่กรุ่นไปด้วยวัฒนธรรมล้านนา

เมื่อผมถามเขาว่า what for?

ลูเซียโน่ตอบว่า met friend ใช่ครับเขาต้องการเพื่อน รอยยิ้ม และอื่นๆ ที่ผมฟังไม่ออก ผมถามเขาว่า what your next plan? ลูเซียโน่ตอบอย่างมั่นใจว่า around the world

มันคงไม่แปลกอะไรที่พบคนที่มีความฝันท่องเที่ยวรอบโลกด้วยอุดมการณ์บางอย่าง ไม่แปลกอะไรที่อะไรบางอย่างนั้นฟังดูน้อยนิดอย่าง met friend ลูเซียโน่ทำให้ผมรู้สึกว่า การรู้จัก พูดคุย และกอดกัน เป็นการละลายพฤติกรรม ที่โลกได้หล่อมความเป็นปัจเจกให้เรา และทำให้เรามองคนที่ภายนอกแล้วตัดสิน

ถ้าคุณเจอลูเซียโน่ อย่าลืมกอดเขานะครับ ผมก็กอดไปทีหนึ่ง อย่างน้อยชาตินี้ผมก็ได้กอดฝรั่งเสียที ฮ่าๆ

ป.ล. ลูเซียโน่ ถ้าคุณมาอ่านบทความนี้ แล้วมันผิดตรงไหน ก็บอกได้นะ ผมฟังคุณไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร แต่สัมผัสความรู้สึกของคุณได้อย่างลึกซึ้ง

Luciano Pozzi Free Hugs (1)

Luciano Pozzi Free Hugs (3)

Luciano Pozzi Free Hugs (5)

Facebook Luciano Pozzi > https://www.facebook.com/luciano.pozzi.940

I accidentally met Luciano Pozzi at Thapae, Chiangmai. I was walking on famous cultural road of Nakornpink looking for leather bag that I was searching for a long time. I found a favorite one at the walking street on last Sunday but I didn’t purchase because I want to look more around. When return back, I can’t find that shop so I didn’t buy. I’m not disappointed, I still looking for new leather bag. In my feeling, if I got the bag it’s ok and if didn’t get , I never mind.

On strange silent night at Thapae, I walked with loneliness and met that bag. The merchant remembers me and at last, exchange was occurs. We talked for longtime, exchange the idea, leather bag and others. Luciano harmonious sits there. I didn’t greet him. Realized only he came with tricycle that written the word “Free Hugs”

I got dinner and return back sitting at Thapae door yard. Luciano was cycling to the yard. Children enjoyed pushing his tricycle. I smiled and take the mobile to take photo. Luciano look at me and I wave my hand. He remembers me and cycling to me. Then his stories was transmitting to me.

This night, the earth takes the bag merchant to me again. Not only that, it also take Luciano to my orbits second time. Italy accent of Luciano English and my weak English make our conversation half understand and half not understand. Luciano story may be true and also my vocabulary imagination. It may make the story colorful. Ha ha ha.

Luciano Pozzi is an Italian. Born in Maranello same house with Ferrari. He was feeling different and do not want to talk to people. But India changes him, He has some disease that I can’t understand. He was lonely and moving was difficult. He was thinking of his friends and other people, “I will be alone on this earth or having a lot of friends around the earth”

Christmas, 2013. Luciano established his project at Chiangmai. Yes, it is Luciano Pozzi free hugs hahaha. It is a smiling thing. A mustache man initiates free hug project in cultural Lanna city. When I ask him “For what”? Luciano said “Met friend”. Yes, he wants friends smiling and others that I don’t know the meaning. I ask him “What is your next plan?” He confidently said “Around the world”.

It’s not strange thing to meet a person who dreams to travel around the world with some ideal. It’s not strange thing that something sounds little like met friend. Luciano makes me feel that knowing each other, talking and hug can dissolve the behavior that the world makes us looking other people and decide only external personal.

If you meet Luciano, don’t forget to hug him. I already hugged him. At least, in my existence I have ever hug the foreigner haha.

PS. Luciano, if you read this article and find anything wrong you can tell me. I’m not so understand you but I can touch the feeling well.

Facebook Comments

comments

Share This: