หมูทอดเจ๊จง

เจ๊จงแกขายหมูทอด
แรกเริ่มนั้นแกยืมกระทะเขามาทอด
ทอดไปทอดมา หนี้ก็หมด
เริ่มมีเงินเหลือ
เหลือไปเหลือมา
แกก็กลายเป็นหมูทอดเงินล้านไปแล้ว

เจ๊จงไม่ได้จบเอ็มบีเอ
ไม่มี ดร. รศ. นำหน้า

แกขายด้วยการเอาใจเขามาใส่ใจเรา
ง่ายๆ แต่แกก็ขายได้เป็นล้านๆ
ตอนเปิดร้านใหม่ๆ ตอนนั้นหมูโลละ 60 บาท
ทอดแพคใส่ถุง 7×11 นิ้ว
แกขายถุงละ 15 บาท

ตอนนี้หมูโล 140
แกขายถุงขนาดเท่าเดิมราคา 17 บาท

ขึ้นราคาแค่ 2 บาท กำไรน้อยลง
เอาขายเยอะถุงเข้าสู้
แกอยู่พอได้
ให้ลูกค้าไม่เหนื่อยควัก

อยู่ได้ก็ไม่ขึ้นราคา ลูกค้าก็อิ่มเอม

Image-1

วันหนึ่งแกคิด
อยากให้ลูกค้าได้ทานผักแกล้มหมูทอด

ไปซื้อแตงกวามาจากตลาด
หั่นๆ วางไว้ ไม่โปะจาน ใครอยากกินเท่าไรกิน
บางคนไม่อยากกินก็ไม่กิน
ถัวๆ กันไป ฟรี ไม่คิดตัง
วันหนึ่งไปตลาด ไปเจอแม่ค้าขายกล้วย
เอามาขายเยอะ สงสารเลยซื้อมาให้ลูกค้ากิน
จากนั้นก็ซื้อมาเรื่อย วางไว้เป็นหวี
ใครอยากกินเท่าไรกิน
หมดหน้ากล้วยก็หาผลไม้อื่นมาวาง
กันงบไว้ 300 500 ว่ากันไป หมดก็คือหมด
เดี๋ยวเข้าเนื้อ
ลูกค้าอิ่มเอม แม่ค้าอิ่มใจ

เจ๊จงแกมีลูกน้องหลายคน
แกให้โบนัสทุกปี ปีละครั้ง
วันหนึ่งแกได้คุยกันคุณตัน อิชิตัน
คุณตันบอกว่าลูกน้องเขาไม่อยากรอเงิน
ปีหนึ่งได้ครั้งเดียวมันไม่อิ่มเอมใจ
อยากได้มันทุกเดือน
ทุกวันยิ่งดี

เจ๊จงเปลี่ยนใหม่
เจ๊จะให้โบนัสทุกเดือน
เดือนละ 1000
ปีหนึ่งก็หมื่นสอง
เยอะกว่าที่ได้ครั้งเดียวอีก

แต่มีข้อแม้ ขาดวันหักร้อย
สองวันหักสามร้อย
สามวันหักห้าร้อย
สี่วันหักหมดเลย

ลูกน้องชอบใจ
ลูกพี่ชื่นใจ

Image

เจ๊จงบริหารแบบไม่เปิดตำรา
แต่บริหารแบบเปิดหัวใจ
ตัวเลขมีไว้คำนวณ
แต่ความสุขของคนรอบข้าง
ไม่ต้องคำนวณ
สิ่งไหนดี ทำเลย

Facebook Comments

comments

Share This: