• Home »
  • Article »
  • จงดื่มด่ำความสุขและลดความสำคัญของความทุกข์

จงดื่มด่ำความสุขและลดความสำคัญของความทุกข์

worried-girl-413690_1280

ความสุขเป็นสิ่งที่เราพอจะฉาบฉวยเอาได้จากเวลาและสถานการณ์ แต่ความทุกข์นั้นต่างไปโดยสิ้นเชิง เราไม่อาจชิ่งหนีจากมัน เราไม่อาจสลัดมันออกจากใจไปได้โดยง่ายเช่นสลัดรองเท้าออกก่อนเข้าบ้าน ทุกข์นั้นเข้ามาไม่เคยบอกกล่าวและแม้จะไล่สักเท่าไร ก็ยากที่ออกไป หลายครั้งที่เราตื่นมาด้วยความสดใส และเมื่อผ่านไปครึ่งวันก็พบความเลวร้ายเข้ามารบรา แล้วชีวิตหลังจากนาทีนั้นก็ได้กรุ่นไปด้วยควันดำของความทุกข์ซึ่งแน่นอนว่าจะยาวนานเหมือนนิจนิรันดร์

หลายครั้งที่อยากหลับใหลลงไปสู่ห้วงนิทราตลอดกาล เป็นการหลับใหลครั้งสุดท้าย เป็นการหลับตาลงเพื่อปิดทุกสิ่งทุกอย่างไว้เป็นอดีตชาติ แต่สุดท้ายก็พบว่า เราก็ยังตื่นมาเพื่อพบกับความจริงเสมอ ฟ้าจะยังคงเรืองแสงทองยามเช้าที่บูรพาทิศ และลับค่ำไปเช่นทุกวัน การพยายามลืมมันเป็นไปไม่ได้ และในขณะที่เราพยายามที่จะเข้มแข็ง ปัญหาและความเลวร้ายต่างๆ มักจะคอยลอบกัดอยู่เสมอ

เราน่าจะแลกชีวิตกับคนอื่นได้ สักสองสามวันก็ยังดี หลายครั้งที่เราพบว่าเราสามารถแก้ปัญหาให้คนอื่นได้ มันลุล่วงและสำเร็จไปได้ด้วยดี แต่ปัญหาของเราเองนั้น กลับไม่สามารถหาทางออกใดๆ หรือแม้เพียงแต่จะปลอบประโลมตัวเองก็ยังดูไม่จริงใจและอ่อนพลัง เราซ่อนน้ำตาไว้และปล่อยมันไหลไปกับน้ำในฝักบัวเท่านั้น เราหันมองตัวเองในกระจกทั้งน้ำตาพรายแก้ม แล้วพยายามจะคิดจะบอกบางอย่างแก่ตัวเอง แต่ไม่มีอะไรเลย ไม่มีอะไรจะพูดออกมาเลย

หลายครั้งและหลายๆ ครั้ง เราพบเจอความเลวร้าย และไม่อาจทำอะไรได้เลย…

ทั้งหมดนี้ผมอยากจะบอกว่า ปัญหาหลายๆ อย่างนั้น เราไม่อาจจะแก้ไขมันได้ ด้วยมันเกิดจากการลอบกัดของชะตา หรือกรรมเก่า หรือเหตุสุดวิสัย อะไรก็ตามแต่ ถ้าคุณไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายแบบนั้น คุณจะไม่มีวันเข้าใจบทความนี้เลย มันจะคลี่คลายไปด้วยตัวมันเอง เหมือนเชือกที่บิดเกลียวตัวเองแน่นหนา ก่อนจะราลงเมื่อผ่านวันเวลาไป จำได้หรือไม่ว่าวันที่คุณมืดแปดด้านนั้น มันไม่ได้สว่างขึ้นเพราะคุณนั่งกอดเข่าร้องไห้ แต่มันเกิดขึ้นหลังจากจู่ๆ ก็มีใครสักคนมาเปิดไฟขึ้นหนึ่งดวง แล้วดวงที่สอง และดวงที่สาม ห้องหับอันมืดมิดนั้นก็เผยทางออกแก่สายตาของคุณ โดยผ่านระยะเวลาระยะหนึ่ง

เราอาจฉาบฉวยเอาความสุข แต่ไม่อาจชิ่งหนีความทุกข์ แต่ถ้าเราลดความสำคัญของมันลง มันก็ไปได้ไม่ถึงเป้าหมาย ทุกข์พยายามให้เราท้อ การท้อและยอมแพ้ของเรานั้น ก็คือชัยชนะของมัน เป็นเกมที่เราเป็นรองจากการโดนลอบกัดและการเอาชนะนั้น เป็นยิ่งกว่าตอนจบของนิยายพาฝัน

จงลดทอนความทุกข์ ด้วยการหมางเมินมันอย่างคนสิ้นเยื่อใยต่อกัน จงมองมันอย่างสรรพสิ่งหนึ่งที่จะไม่สนใจหรือน้อยที่สุด แต่จงอย่าลดทอนคุณค่าในตัวเอง จงอย่ามองว่าตัวเองไม่มีค่า เพราะคุณค่าของเรานั้น ไม่อาจมีใครมาให้คะแนนนอกเสียจากตัวเราเอง และเมื่อความสุขผ่านเข้ามาจงดื่มด่ำและโห่ร้องไปด้วยความปีติ

 

Facebook Comments

comments

Share This: